Selekcja i aranżacja obrazów

Obraz
Seria ×5

 

Najlepszym sposobem sprawdzenia jakości zgromadzonych obrazów i tym samym dokonania ostatecznej selekcji jest sprawdzenie ich przydatności w serii. Praca z serią pięciu obrazków to kanon fotoedycyjny. Stanowi punkt wyjścia do opanowania i wydobycia esencji zarówno ogólnego przekazu (opowieści) zawartego w projekcie jak i pracy lokalnej tzn. aranżacji jej fragmentów – chapterów, z których złożona jest większa opowieść.

fotoseria-astro-mood

Metoda 1

 

W celu skutecznego ułożenia ×5 obrazów zastosuj uniwersalny ×5-elementowy model budowania amplitudy storytellingu:

  1. Miejsce i czas: przestrzeń, w której rozgrywa się akcja i jej okres.
  2. Bohater: główna postać/postacie, które są siłą napędową akcji.
  3. Konflikt: przyczynowo-skutkowy ciąg zdarzeń i działań napędzający akcję.
  4. Kulminacja: główny problem lub przeszkoda, którą bohater/bohaterowie muszą pokonać.
  5. Rozwiązanie: sposób, w jaki konflikt zostaje zamknięty, pokazujący zmianę u bohatera/bohaterów.
Metoda 2

 

W przypadku różnych źródeł czy operowaniu wieloma wątkami możesz użyć jednocześnie kilku różnych koncepcji fotoedycyjnych mieszając obrazy o odmiennym charakterze i funkcji:

  1. informacyjnym
  2. wyjaśniającym
  3. kierunkowym
  4. ekspresyjnym

Podczas pracy staraj się ustalać charakter i funkcję każdego z obrazów.


  •  Obrazy informacyjne (→rzeczowe informacje, bez oceny) + definiuje i sygnalizuje brand.
  • Obrazy wyjaśniające (→tłumaczące działanie) + przybliża okoliczności i ich źródła (zastępuje tekst).
  • Obrazy kierunkowe (→wskazujące lub wspierające pewne poglądy) + buduje nastrój.
  • Obrazy ekspresyjne (→przekazujące silne odczucia) + daje przyjemność i uwodzi lub drażni i przeraża.
 
Decydujący moment
 

Pomocna także będzie technika oceny wg Cartier Bressona:

  1. przestrzeni
  2. punktu zaczepienia
  3. punktu krytycznego.

Staraj się aby wybrane obrazy (przynajmniej kluczowe) posiadały punkt krytyczny.

 
Dominanta i tonika
 

Przejście z dominanty na tonikę jest jednym z podstawowych zabiegów w muzyce, zapewniającym poczucie zamknięcia i satysfakcji. Można ją zastosować w ruchomych i nieruchomych sekwencjach wizualnych linearnych  stwarzając silne napięcie harmoniczne, które naturalnie dąży do rozwiązania.

Tonika pełni funkcję stabilnego punktu centralnego kompozycji ale wobec faktu, że rozładowuje napięcie wywołane za pomocą dominanty, zwykle występuje na końcu sekwencji.

Stosowanie dominanty buduje dramaturgię i wzmacnia jasność przekazu. Często służy do akcentowania zwrotu akcji i wówczas jeszcze bardziej różnicuje amplitudę emocjonalną. Oprócz samej treści obrazu, jego skalowanie ma zwykle tutaj zasadnicze znaczenie. Należy jednak pamiętać także o innych parametrach obrazów np. ich kolorze czy gęstości (zwłaszcza kontrastujących), które są równie ważnymi atrybutami dominanty.

Cechą dobrej narracji wizualnej w projektach wieloarkuszowych jest właściwy balans obrazów wiodących (kluczowych) ze wspomagającymi. Działania na skali zostaw na sam koniec zabawy.


Ponadto:

  • Obrazy mogą być fotografiami, screenami, ilustracjami, obiektami itp.
  • Pamiętaj, że elementy stricte graficzne np. apla czy linia mogą stać się pełnoprawnymi obrazami (dotyczy to również typografii, z której można stworzyć typogram – ilustrację typograficzną).
  • Nie wszystkie obrazy w serii muszą być idealne pod względem formalnym i merytorycznym – ważne jest wzajemne wspomaganie a nie walka konkurencja więc potrzebne są zarówno obrazy wiodące (kluczowe) jak i wspomagające.
  • Część obrazów lub nawet wszystkie mogą być tymczasowe i pochodzić z moodboardu (mapy myśli).
  • Jest to technika szkicowa a więc weź pod uwagę, że ostatecznie nie musisz użyć wszystkich pięciu obrazów lub przeciwnie – zawsze jest możliwość rozbudowy tego zestawu.
  • Serie mogą być eklektyczne formalnie (bo jest to faza szkicowa).
  • Traktuj ten etap maksymalnie eksperymentalnie — obrazy możesz obrócić, zabarwić, nałożyć na siebie.
  • Dla ułatwienia dalszej pracy, końcową sekwencję obrazów należy ułożyć linearnie (od lewej do prawej).
  • Pracuj na pojedynczej planszy, na której możesz ustawiać serie w formie miniaturek – to najszybszy i najwygodniejszy sposób pracy nawet na małym monitorze. Jeśli jednak czujesz taką potrzebę, możesz pracować na wielu stronach dokumentu.
 
 

© Marek Knap 2023   |  take  it easy   |   get serious