Obraz / Przedmiot
W przypadku fotografii przedmiotu przydatne okazują się dwie bardzo niepozorne rzeczy: blenda i ekran. I tutaj uwaga: pełnowartościową blendę łatwo wykonać z kawałka pianki i zwykłej folii aluminiowej natomiast ekran może być po prostu kawałkiem białego czy czarnego materiału.
Aby sprawnie prowadzić projekt do przodu, realizowane w tej chwili materiały zdjęciowe powinny być wyłącznie rozwinięciem lub kontynuacją dotychczasowych obserwacji i pomysłów.
Typo / Dialog
Zbadaj granice zarówno „przegrzania” jak i „zubożania” komponentu obraz-litera w obrębie rozkładówki.
Czytelność układu jest w tym momencie drugorzędna. Potrzeba uproszczenia i uczytelnienia ciekawego komponentu (np. o zbyt dużym stopniu skomplikowania) może być zrealizowana na dalszych etapach.
Jesteś na właściwych torach jeśli projekt jest:
- unikalny
- zapamiętywalny
a relacja między obrazem i literą buduje dodatkową wartość.
Typo / Tytuły
Oczywiście lista tytułów do tematów jest tylko robocza. Podczas realizacji ćwiczenia Typo / Dialog należy znaleźć ostateczną wersję tytułu i propozycję leadu.
Obraz / Portret
Aby nie nadużywać cierpliwości bohatera trzeba być przygotowanym. Przed rozpoczęciem portretowania należy dokładnie przyjrzeć się i wybrać lokalizację. Przydają się szybkie snapshoty telefonem (zwłaszcza przy fotografii analogowej), które ułatwiają ocenić tło i światło.
Obraz / Kadrowanie
Należy kadrować szerzej niż nam się wydaje. Pozornie celnym kadrom bardzo często brakuje właściwych proporcji (formatu) albo przestrzeni po umieszczeniu na stronie.
Klatki nasycone detalem i krawędziującymi elementami kompozycji wydają nam się ciekawe poprzez swoje nasycenie i bogactwo narracji podczas oglądu pojedynczego. Jednak po zestawieniu z innymi klatkami na stronie czy rozkładówce nadmiar elementów w kadrze może spowodować chaos wizualny. Dlatego tak często najprostsza, uspokojona kompozycja centralna, z ograniczoną ilością bodźców, bywa kluczem do sukcesu.
Obraz / Przedmiot
Oto kolejna konkluzja po ponownym przejrzeniu Waszych prac fotograficznych.
Proponuję znaleźć przedmioty, które można by było wyciąć z ich środowiska.
Dobierz przedmioty o odpowiedniej skali. Zgromadzenie zestawu przedmiotów na ujednoliconym tle (bardzo ważnym elemencie obrazu) umożliwia uzyskać większą powtarzalność i wykorzystać więcej źródeł światła. Nie musi to być od razu stół bezcieniowy ale np. płaszczyzna, która stanie się wspólnym mianownikiem dla serii lub po prostu ułatwi dalszą manipulację w postprodukcji.
W przypadku najmniejszych przedmiotów zastosuj makrofotografię (zwróć uwagę, że obecnie nawet telefonem można wykonać zdjęcia w znacznym zbliżeniu).
Podczas wykładu o fotografii edytorskiej wspominałem o integrowaniu obrazów poprzez filtr typologiczny. Zastosuj go podczas realizacji a następnie przy dobieraniu i zestawianiu fotografii.
Obraz / Portret
Podczas prezentacji na temat fotografii edytorskiej i fotoedycji z początku semestru zaznaczyłem wagę znajdywania i ukazania historii człowieka.
Dotychczas opracowane serie w projekcie City pokazują, że udaje się to Wam znakomicie. Niemniej jedna rzecz zwraca uwagę: w większości przypadków dominują w nich obrazy nieożywione. Z tego powodu, aby nieco zintensyfikować emocje, chciałbym Was poprosić o kolejne próby podejścia do bohaterów.
Namawiam Was do wypróbowania paru konwencji:
- portretu o znacznym stopniu niejasności dającemu odbiorcy pole do szerokiej interpretacji z sylwetką bohatera zepchniętą lub wtopioną w szerszą sytuację
(Erich Hartmann, Odpoczywający rolnik, 1956), - portretu tradycyjnego ale z paletą znaczeń ukrytych w detalach
(August Sander, Młodzi rolnicy, 1914) - portretu pozbawionego wglądu w okoliczności, zwykle działającego w zestawieniu
(Francesco Mastalia, John Gorzynski Ornery Farm, 2014) - portretu reporterskiego będącego kombinacją portretu środowiskowego i voyeryzmu
(Witold Krassowski, Targ konny, Skaryszew).
Proszę także pamiętać o korzystaniu z pozwolenia na publikację wizerunku (pl | en).
Pracownia grafiki edytorskiej 